ZAPACH ŻUŻLA
reżyseria: Jacek Głomb
autor: Iwona Kusiak
scenografia: Małgorzata Bulanda
muzyka: Bartek Straburzyński
ruch sceniczny: Witold Jurewicz
Obsada:
Pani Prezes- Karolina Miłkowska-Prorok
Działacz- Michał Anioł
Valentino- Jan Mierzyński
Tłumaczka- Kamila Pietrzak
Menel I- Artur Nełkowski
Menel II- Włodzimierz Chomiak
Menelka- Joanna Rossa
X- Paweł Caban
Zawodnik- Krzysztof Tuchalski
Ksiądz- Cezary Żołyński
************************************
„Dlaczego żużel? Dlaczego w Gorzowie?”
Żużel. Z tym słowem kojarzony jest Gorzów. Żużel w Gorzowie to nie tylko sport, ale przede wszystkim historia miasta i ludzi, którzy po osiedleniu się po wojnie na nadwarciańskich terenach podświadomie poszukiwali czegoś, co ich połączy i nada im wspólną tożsamość. Dlatego fascynacja żużlem w Gorzowie jest tak silna; jak wspominają starsi mieszkańcy, kiedyś niedziela miała ustalony rytm dnia: w południe na mszę, a potem na żużel. Sport, który powstał z inicjatywy grupy zapaleńców, z czasem stał się świętością oraz punktem odniesienia innych działań, a ówcześni zawodnicy – bohaterami społeczności.
Gdy Jacek Głomb, znakomity reżyser i dyrektor Teatru Modrzejewskiej w Legnicy, który w swoich spektaklach często sięga po lokalne historie i buduje świat „małych ojczyzn”, szukał tematu do spektaklu, który mógłby zrealizować w gorzowskim teatrze, powstało pytanie: co jest charakterystyczne dla Gorzowa? Co składa się na historię miasta, tradycję i atmosferę?
Żużel.
Dlaczego w takim razie nie zrealizować spektaklu o żużlu?
„- Żużel to jedyny sport, który działa na trzy zmysły: wzroku, słuchu i węchu. Wzrok to walka na torze, słuch - ryk silników, a węch to cudowny zapach mieszanki etyliny i eteru. Tej samej od dziesięcioleci. Ta mieszanka odurza, ale jak ktoś raz powącha na stadionie, to od razu staje się fanem - tłumaczy Jerzy Synowiec, adwokat, wielbiciel żużla, wieloletni prezes Stali.”
(„EDDY WYJEŻDŻA Z ZAKRĘTU”, Ireneusz Klimczak, Dariusz Barański, GAZETA WYBORCZA)
Opowiadamy o Gorzowie i o żużlu – czyli o świecie. Nasz spektakl jest luźno inspirowany tragiczną historią jednego z najlepszych polskich zawodników żużlowych, Edwarda Jancarza, którego losy nierozerwalnie wiążą się z historią miasta i żużla w Gorzowie. Nie jest to jednak opowieść oparta na faktach ani dokumentująca przeszłość. Twórcom przedstawienia zależy przede wszystkim na oddaniu atmosfery wokół żużla i ukazaniu ludzkich relacji – stąd liczne rozmowy z byłymi zawodnikami, działaczami oraz innymi osobami, dla których żużel był czymś więcej niż tylko sportem. To fikcyjna opowieść próbująca opisać świat, który od wielu lat fascynuje, wciąga i uzależnia. Jak narkotyk; jak zapach żużla.
